غصم از این نیست که تو رو اونروز اسیر ندیدمت فقط دارم دق میکنم چون تو رو سیر ندیدمت
خيلي سخته که بغض داشته باشي اما نخواي کسي بفهمه.... خيلي سخته که عزيزترين کست ازت بخواد که فراموشش کني.... خيلي سخته که سالگرد آشنايي با عشقت رو بدون حضورخودش جشن بگيري.... خيلي سخته که روز تولدت همه بهت تبريک بگن جز اوني که فکر مي کني به خاطرش زنده اي.... خيلي سخته که غرورت رو به خاطر يه نفر بشکني بعد بفهمي دوستت نداره…. خيلي سخته که همه چيزت رو به خاطر يه نفرازدست بدي اما اون بگه ديگه نمي خوامت……….! چه قدر سخته تو چشماي کسي که تمام عشقت رو ازت دزديد چه قدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني اما وقتي ديديش هيچ چيزي جز سلام نتوني بگي... چه قدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار بار تو خودت بشکني اگرم سنگم زني سنگت ببوسم اگر زهرم دهي زهرت بنوشم اگر غسلم دهي باآاب كافور كفن پاره كنم دستت ببوسم... شرط عاشقي من که ميدانم شبي عمرم به پايان ميرسد
نوبت خاموشيم سهل و آسان ميرسد
من که ميدانم به اين دنيا وفايي نيست
ميان مرگ و زندگي قراري نيست
پس چرا عاشق نباشم... يه روز عشقت رو دزديدم و براي اينكه جاش مطمئن باشه اون رو تو قلبم قايم کردم اما نمي دونستم كه يه روز براي اينكه اون رو پس بگيري قلبم رو مي شكني... یه دنیا دوستت دارم... منو ببخش کیه که آخر دیونگیه واسه چشات، کیه جز من که می میره واسه لحن خندههات کی برات قصه میگه شبا که خوابت نمیره کیه پا به پات میآد وقتی که بارون می گیره کیه وقتی تشنته تو ابرا بلوا میکنه اگه یه جرعه بخوای کویر رو دریا میکنه یه شب موی تو رو به صدتا مهتاب نمیده خودش میسوزه ولی تن به سایه و آب نمیده ... اون منم که عاشقونه شعر چشمات رو میگفتم هنوزم خیس میشه چشمام وقتی یاد تو می افتم هنوزم می آی به خوابم تو شبای پر ستاره هنوز هم میگم خدایا کاشکی برگرده دوباره افسانه تلخ زشهر نور و عشق و درد و ظلمت 
ای خدا کاری کن تا تمام عاشقای دنیا به عشقشون برسند.
و به جاش يه زخم هميشگي رو به قلبت هديه داد زل بزني و
به جاي اينکه لبريز کينه و نفرت شي ، حس کني هنوزم دوسش داري.....
چه قدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به ديواري تکيه بدي که يه بار زير آوار غرورش
همه وجودت له شده...
چه قدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه هاي اشک گونه هاتو خيس
کنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه هنوزم دوسش داري.......
و اون وقت آروم زير لب بگي : گل من باغچه نو مبارکای خدا کاری بکن تا تمام عاشقای دنیا به عشقشون برسند.ای خدا کاری کن تا تمام عاشقای دنیا به عشقشون برسند.
عاشقي يه چشم ميخواد براي خوندن خط به خط كتاب دل معشوق
عاشقي پائي مي خواد براي دويدن به هر كجائي كه معشوق هست
عاشقي گوشي مي خوادبراي شنيدن نواي دلنشين معشوق
عاشقي صدائي مي خوادبراي خوندن از عشق
هرچقدر كه بد باشد.ای خدا کاری کن تا تمام عاشقای دنیا به عشقشون برسند.ای خدا کاری کن تا تمام عاشقای دنیا به عشقشون برسند.ای خدا کاری کن تا تموم عاشقای دنیا به عشق شون برسند.
دستای خالیمو ببین آخر قصه رو بخون
ترانه ای رو که برات گفته بودم فروختمش
با پول اون نخ خریدم زخم دلم رو بستمش
همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم
تو عشقتو ازمن بگیر من واسه تو خیلی کمم
بین من و تو فاصله است یک در سرد آهنی
من که کلیدی ندارم تو واسه چی در می زنی
این در سرد لعنتی شاید که نخواد وا بشه
قلبتو بردار و برو قطار داره سوت می کشه
همسفر شعر و جنون عاشق ترین عالمم
تو عشقتو از من بگیر من واسه تو خیلی کمم
در غروب دلتنگي قلبم در انتظار ديدار عشقم چشم انتظار و دل بي قرار چون عاشقانه چشم به راه و دوستت دارم را فرياد کردم نمي داني به خاطر تو چه رنجا کشيدم اي که از آمدنت خبر ندارم مي داني که از انتظار خسته امبيا و شام تيره را سحر کن دل پير و شکسته ام را جوان گردان
در اين شبهاي دلتنگي که غم با من هم آغوش استبه جز اندوه و تنهايي کسي با من نمي جوشدکسي حالم نمي پرسد کسي دردم نمي داندنه هم درد و هم آوايي با من يک دل نمي خوانداز اين سرگشتگي بيزارم و بيزارولي راه فراري نيست از اين ديواربراي اين لب تشنه دريغا قطره آبي بودبراي خسته چشم من دريغا جاي خوابي بوددر اين سرداب ظلمت نور راهي بوددر اين اندوه غربت سرپناهي بودشب پر درد و من از غصّه ها دلسردکجا پيدا کنم دلسوخته اي هم درداسير صد بيابان وَهم و اندوهم مرا پا در دل و سنگين تر از کوهم
نه اميدي که به آن دل خوش کنم دل
نه پيغامي نه پيک آشنايي
نه در چشم نگاه فتنه سازي
نه آهنگ پر از موج صدايي
سحر گاهي زني دامن کشان رفت
پريشان مرغ ره گم کرده اي بود
که زار و خسته سوي آشيان رفت
کجا کس با زبانش آشنا بود
ندانستند اين بيگانه مردم
که بانگ او تنين ناله ها بود
به چشمي خيره شد شايد بيايد
نهانگاه اميد و آرزو را
دريغا آن دو چشم آتش افروز
به دامان گناه افکند اورا جمعه جمعه ساکت جمعه متروک جمعه چون کوچه هاي کهنه غم انگيز جمعه انديشه هاي تنبل بيمار جمعه خميازه هاي موزي کشدار جمعه بي انتظار جمعه تسليم خانه خاليخانه دلگيرخانه در بسته در هجوم جواني خانه تاريکي و تصور خورشيدخانه تنهايي ونفال و ترديد خانه پرده. کتاب. گنجه. تصاوير 
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
"مرضیه"! در محــــــــــبت تو جان می دهم
در راه وصـــل عشق تو ایمــــــان می دهم
دل را بـه درد عشق تو با گـــــــریه داده ام
جان را به راه عشق تو خنـــــدان می دهم
با این همه "ز خود گذری ها" خوشم عجب
کاین تحفـــــــه را برای تو، جانان! می دهم
از دل نوای عشــق و محبت شنو! که گفت
"مرضیه جان" به عشق تو پیمان می دهم
حــــــرف دل "علیست" ز ژرفــای دل؛ شنو
"مرضیه"! در محــــــــبت تو جان می دهم
سلام من علی هستم مدیر و نویسنده این وبلاگ از اینکه به وبلاگ من آمدید خوشحالم .( اين وبلاگ فقط و فقط مخصوص تنها فردي هست که حتي نميدونم کي و کجا دلم رو ربوده .اميدوارم اينجا همون جايي باشه که بتونم لاقل گوشه اي از درد دل هام رو بگم .حالا خوب بشين نگاه کن کلبه تنهايي کسي و که هنوز هم دلش دست تو هست.
خوش آمدی نازنین من
منوی سايت
آرشيو سايت
موضوعات سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت