غصم از این نیست که تو رو اونروز اسیر ندیدمت فقط دارم دق میکنم چون تو رو سیر ندیدمت
می خوام به سردی شبهام بخندم میخوام به پوچی فردام بخندم وقتی می بینمت با دیگرونی تو اوج گریه هام میخوام بخندم میخوام داد بزنم تنهای تنهام میخوام وقتی میگم تنهام بخندم منم تو شهر غم زندونی تو غم وغصه دل ارزونی تو نگو دوستت دارم به یه غریبه میشه اون مثل من قربونی تو رسیده اون شبی که تومیخواستی چه بده اخر مهمونی تو اي كــاش آهنگ محبت بودم و بــرايت آهنگ عشق را مي سـرودم. اي كاش قطره ي اشك بودم و از چشمهايت جاري مي گشتم. ولي افسوس كه نه آهنگ هستم ونه اشك چشمان پر مهرت. ولي هرچه هستم تا آخـرين قطره خـوني كــه در رگ دارم دوستـت دارم اگر صبر نداشته باشد چه کند؟ اما افسوس که خبر خود کشي اون رو ديوار بود که تا چه اندازه برایش مهم هستی و نگران توست و چقدر خوشبخت است که تو را در کنارش دارد در اضطراب کهنه ي غم ها ، دلم گرفت انگار بغض تازه اي از نو شکسته شد در التهاب ِ خيس ِ ورق ها ، دلم گرفت ! از خواندن تمام خبر ها تنم بسوخت ... نمي بخشمت.... بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي....بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي ..... نمي بخشمت ..... بخاطر دلي كه برايم شكستي .....بخاطر احساسي كه برايم پرپر كردي..... نمي بخشمت .....بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي.....بخاطر نمكي كه بر زخمم گذاردي.... و مي بخشمت بخاطر عشقي كه بر قلبم حك كردي
اين بار مي خواهم هفت سين عيد را با ياد تو بچينم
سبزه را با ياد روي سبزه اتسمنو به ياد شيريني لبخندتسايه دانه به رنگ چشم هايتسرکه با ياد ترشي مهربانيتسيب با ياد ترديه گونه هايتسکه با ياد درخشش قلبتسير با ياد تندي کلامتبا همه خوبي ها و بدي هايت دوستت دارم
اون که يه وقتي تنها کسم بود تنها پناه دل بي کسم بود 
تنهام گذاشتو رفت از کنارم از درد دوريش من بيقرارم خيال ميکردم پيشم ميمونه ترانه عشق واسم ميخونه خيال ميکردم يه هم زبونه نمي دونستم نا مهربونه با اين که رفته اما هنوزم از داغ عشقش دارم ميسوزم فکرو خيالش همش باهامه هر جا که ميرم جلو چشامه جلو چشامه دلم ميخواد تا دووم بيارم رو درد دوريش مرهم بزارم اما نميشه راهي ندارم نمي تونم من طاقت بيارم نمي تونم من طاقت بيارم
روي ديوار کوچه مون نوشته شده بود: اگر جواني عاشق شد چه کند؟
من هم زير آن نوشتم: بايد صبر کند
براي بار دوم که از آنجا گذر کردم زير نوشته ي من کسي نوشته بود:
من هم با بي حوصلگي نوشتم: بميرد بهتر است
براي بار سوم که از آنجا عبور مي کردم
انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد. 
تو زلالي مث بارون ، مث لحظه هاي روشنتو همون خوني تو رگهام ، واسه ي ترانه خوندن اگه قطره اشکي بودم روي گونه هات مي موندم توي قصه هاي عاشق شعر چشماتو ميخوندم مث پروانه تو باغ سبز چشماي تو بودمتوي آسمون خنده ، واسه تو غزل سرودممن دلم ميخواد که با تو سري به ابرا بزنم واسه خوشبخت شدنت دعا کنم به آسمونبوي بارون بگيره تو نـــم نــــم خيالمونتو روزاي سخت دلتنگي من تورو ميخوام و بس ميون حسرت و ترديد و جدايي تو برام يه همنفسغصه هام از جنس بغض کوچه هاي آبيه اما وقتي با تو باشم شبامون مهتابيه سايه ي روشني از عشق و اميد تو منم لحظه لحظه هاي عمرم بغض تلخ رو ميشکنم بيا با من تو مهربون و همزبون عاشقم دستمو بگير تو دستات واسه ي دقايقم چه روزا و چه شبايي که شدي همسفرمحالا من از غم و غصه هاي تو باخبرم
تکرار مي کنم که خدايا !! دلم گرفت !!
دلم کسي را مي خواهد که دوستم داشته باشد ...شانه هايش را براي گريستن وسينه اش را براي نهادن سرم وچشمانش را براي خالي نمودن غم هايم مي خواهم . دلم کسي رامي خواهد که مرا با هرآنچه هستم دوست بدارد . با تمام خوبي ها و بدي هايم . با تمام مهرباني ها و نا مهرباني هايم . دلم کسي را مي خواهد که آفتاب مهر را به قلب خسته ام هديه دهد..... 
امشب به ياد تک تک ِ شب ها دلم گرفت
.gif)
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
"مرضیه"! در محــــــــــبت تو جان می دهم
در راه وصـــل عشق تو ایمــــــان می دهم
دل را بـه درد عشق تو با گـــــــریه داده ام
جان را به راه عشق تو خنـــــدان می دهم
با این همه "ز خود گذری ها" خوشم عجب
کاین تحفـــــــه را برای تو، جانان! می دهم
از دل نوای عشــق و محبت شنو! که گفت
"مرضیه جان" به عشق تو پیمان می دهم
حــــــرف دل "علیست" ز ژرفــای دل؛ شنو
"مرضیه"! در محــــــــبت تو جان می دهم
سلام من علی هستم مدیر و نویسنده این وبلاگ از اینکه به وبلاگ من آمدید خوشحالم .( اين وبلاگ فقط و فقط مخصوص تنها فردي هست که حتي نميدونم کي و کجا دلم رو ربوده .اميدوارم اينجا همون جايي باشه که بتونم لاقل گوشه اي از درد دل هام رو بگم .حالا خوب بشين نگاه کن کلبه تنهايي کسي و که هنوز هم دلش دست تو هست.
خوش آمدی نازنین من
منوی سايت
آرشيو سايت
موضوعات سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت